Onlangs hoorde ik een Joodse rabbi zeggen dat God niet enkel wil dat de hemel een hemel is, maar ook dat de aarde een hemel wordt. ‘Ik heb van de hemel een hemel gemaakt’, zegt God, ‘het is aan de mensen om van de aarde een hemel te maken.’
Zondag begint de advent, een tijd van vier weken die loopt tot aan kerstmis. Het is een tijd waarin we in verwachting zijn, zoals wij het zo mooi kunnen zeggen als een kind op komst is.
Als hun kind geboren wordt, is het voor de ouders alsof ze in de hemel zijn. Op dat ogenblik doet God méér dan kloppen op de deur, God is dan het huis binnengekomen. Elk kind dat geboren wordt, is een uitnodiging en een kans om van de aarde een hemel te maken.
Maar dat hemelse gevoel blijft niet eeuwig … sommige dagen hebben weinig hemelse uitstraling. Het glas is wel halfvol, maar we zeggen liever dat het halfleeg is. Want dat is wat de wereld voortdurend uitroept: het glas is halfleeg! De wereld stopt nooit met proclameren dat je tekort hebt, dat je niet genoeg hebt, dat het onvoldoende is, dat het beter kan, dat het anders moet. Alsof de wereld niets liever heeft dan dat je je ongelukkig voelt. Want dat is de beste voedingsbodem om mensen te doen kopen wat ze niet echt nodig hebben. De wereld wil ons overtuigen dat de aarde onvolkomen is en nooit een hemel kan worden.
God van zijn kant wil ons overtuigen dat het glas halfvol is. ‘Count your blessings’, zegt hij, ‘tel je zegeningen.’ Het glas is immers niet leeg. Doorheen de dag zijn er wel honderd momenten dat we ons gezegend kunnen voelen. Vanaf we wakker worden en blij kunnen zijn dat we leven, tot we gaan slapen en dankbaar kunnen zijn dat we mogen uitrusten. We zijn gezegend met het water dat ons verfrist en het vuil wegspoelt. Ons voedsel, onze kleren, onze gezinsleden, onze fiets of ander vervoermiddel, ons werk, onze woning, de muziek … het zijn allemaal mogelijkheden en redenen om ons gezegend te kunnen voelen. Gewoon omdat ze er zijn.
Hoe meer we ons gezegend weten, des te meer zal ons leven een zegen worden. Ons leven zal doordrongen geraken van dankbaarheid omdat we zoveel geschenken krijgen. Ons leven en onze aarde zullen meer en meer op een hemel gaan gelijken.
Wie waakzaam is kan dus overal en altijd gelegenheden ontdekken om dankbaar voor te zijn, zoals een kind dat aandachtig onder de kerstboom kijkt om zich te verzekeren dat er geen cadeautje is blijven liggen. Het is een soort waakzaamheid die enige inspanning kost, maar financieel niets kost. De vreugde en de dankbaarheid die ze oplevert is onschatbaar.
Wie op die manier waakzaam en aandachtig leeft, die zal uiteindelijk niet verbaasd zijn om zelfs God op aarde te ontmoeten. Zo gaat het als jouw aarde een hemel wordt. (Mt 24, 37-44)